1.
Trunek mocny, rumem zwany, na pokładzie bratem był,
od Bristolu do Hawany żeglarz przydział rumu pił.
A gdy hardym marynarzom rum za mocno głowę truł,
wodę z rumem podawano wody miarkę rumu pół.
2.
Grogiem zwaną tą miksturę każdy żeglarz co dzień pił,
w dni słoneczne i ponure żeby wolniej język gnił.
Nikt nie wierzył prawda cała grog na nogi stawiać mógł,
kiedy łajba wodę brała, gnał na pokład setki nóg.
3.
Grog zaletę miał niemałą, oprócz smaku wierzcie mi,
piwo dawno wywietrzało grog świeżością dalej lśnił.
Także wody w morskiej głuszy po miesiącach rejsu dwóch,
choćby upał gardło suszył nie wypiłeś choćbyś spuchł.
4.
Spożywano morski trunek z górą ponad 300 lat,
aż zasłużył na szacunek marynarzy wszystkich dat.
Taki morał z mojej ręki, że tradycji trzeba strzec,
chociaż trunek bardzo cienki to tradycja święta rzecz.
|
